موسیقی کلاسیک به موسیقی هنری اروپا گفته می‌شود. شروع این موسیقی را از سده‌های میانه در حدود سال ۵۰۰ پس از میلاد می‌دانند.

این مجموعه نسبت به نمونه های مشابه ( در صورت وجود ) کاملتر می باشد ..

دوره کلاسیک سالهای ۱۷۳۰ تا ۱۸۲۰ میلادی را شامل می‌شود.

قرن هجدهم مصادف بود با جریان روشنی فکر، یا آزادی اندیشه از بند خرافات، که در آن طغیانی علیه متافیزیک و به نفع احساسات معمولی و روانشناسی تجربی و عملی، علیه آیین و مراسم تشریفاتی اشرافی و به نفع زندگی طبیعی و ساده، علیه خودکامگی و به نفع آزادی فردی، علیه امتیازات و حق ویژه و به نفع حقوق مساوی مردم و تعلیم و تربیت همگانی.در این دوره برای اولین بار در موسیقی این فکر ظهور کرد که موسیقی در حقیقت همانند دیگر هنرها مقصود و هدفی ندارد، بلکه صرفاً به خاطر خودش وجود دارد، یعنی موسیقی به خاطر خود هنر موسیقی.

پس از دوره کلاسیک با هنر موسیقی بر پایه ایده «هنر به خاطر هنر» برخورده می‌شد.

هنر در این دوران بیشتر متوجه سادگی است تا تزئینات ماهرانه دوران باروک، ولی در زمینه موسیقی این رویکرد به عکس اتفاق می‌افتد. بر خلاف دورهٔ باروک در دوران کلاسیک حالت‌های مختلف و متضادی در ارائه احساس در موسیقی وجود دارد. بافت موسیقی کلاسیک نیز بیشتر هموفونیک است تا پلی فنیک. از هنرمندان این دوره می‌توان از هایدن، موتزارت و بتهوون نام برد.

لیست موزیک ها و هنرمندان موجود در این مجموعه :

* جان ویلیامز – لوسيانو پاوارتی – بتهوون – آندره بوچلی – جیمز لست – پاول موریات – سلین دیون – میشل ژار – یوهانس برامس – چوپین – دورژاک – کیتارو – فرانتز لیست – ارا – لیبرت – پاکو د لوسیا –چارلز آزناور – گئورگ میشائیل – کنی جی– موتزارت – کلایدرمن – چایکوسکی – مورنته – فیل کالینز – یانی – گیپسی کینگ – کریس دی برگ – باخ – هایدن – ونجلیس و ....

* گلچین های موسیقی کلاسیک